ณธีร์
ในห้องเรียน อันแสนสับสน
สื่อสารวกวน จนฉันเวียนหัว
เนื้อหายาก ลำบากน่ากลัว
ใจเต้นระรัว เนื้อตัวสั่นเทา
เห็นเธอนั่ง ฟังความเขาพูด
ล้วนใบมะกรูด ผักชีใส่เข้า
มีแต่น้ำ พูดเอาพล่ามเอา
ไม่เห็นแม้เงา ของเนื้อสักชิ้น
แอบมองเธอ จากที่นั่งหลัง
เธอไม่ระวัง ฉันหวังถวิล
เสียงหายใจ ฉันยังได้ยิน
ลมโชยโบยกลิ่น น้ำหอมจางจาง
เสียงคุยกัน ลั่นจากข้างห้อง
ฉันเหลือบตามอง ดูอยู่ห่างห่าง
มองเห็นเงา ของเขาลางลาง
ด้วยแสงสว่าง อันแสนสลัว
ในห้องเรียน อันแสนสับสน
สื่อสารวกวน จนฉันนึกกลัว
กวาดตามอง ในห้องจนทั่ว
ล้วนแต่พันพัว มัวแต่คุยกัน
เธอคนเดียว ที่ตั้งใจฟัง
ฉันอยู่ข้างหลัง เธอยังไม่หัน
หวังใจว่า
1087
7
0
หน้าส่วนตัว
