แก้วนีดา
เธอไม่รู้
เพราะเธอไม่เคยอยากรู้
ถึงความรู้สึกที่ฉันเก็บอยู่นานนักหนา
จึงเป็นได้แค่คนพร่ำเพ้อเสมอมา
ซ่อนรักไว้ในดวงตา
ห่วงหาเต็มดวงใจ
เธอไม่รู้
หรือเพราะเธอทำเป็นไม่รู้
ตลอดเวลาฉันมีเธออยู่ในใจเสมอ
อยากบอกว่ารักเธอนะฉันรักเธอ
หรือเธอคิดว่าฉันนั้นเพ้อ
เธอจึงไม่สนใจ
เธอไม่รู้
เธอยังไม่รู้อะไรหลายอย่าง
ที่เกิดขึ้นท่ามกลางระหว่างเธอกับฉัน
เธอไม่รู้ว่าในความรักความผูกพัน
มีอะไรเปลี่ยนไปอย่างนั้น
ฉันเองไม่เข้าใจ
เธอไม่รู้
ถ้าเธอคิดจะจากลาไกล
อย่าพึงหายหน้าไปเลยได้ไหม
มาบอกกันดี ดี สักครั้งให้เข้าใจ
อย่าให้รู้สึกไร้ค่าเกินไป
ได้ไหมคนดี.