ในวันที่สายฝนพรมพร่าง ในค่ำคืนที่เธออ้างว้าง มีเพื่อนคือความเหงา นะ..ขอให้ฉันได้บอกรักเธอเบาเบา ให้ฉันกระซิบเรื่องเล่า ที่ทำเธอยิ้มทั้งน้ำตา เธอ..อยู่ไกลเกินกว่าความฝัน ไกลและต่างกัน กว่ากระต่ายกับจันทร์ที่บนฟ้า ฉันยอมเป็นเทียนเล่มน้อย ที่นับวันคอยการจากลา แม้มีประโยชน์เพียงวันเธอเหว่ว้า รอการกลับมาของดวงตะวัน ให้ฉันรักเธอ ในวันที่เธอไม่มีใคร ให้ฉันปลอบคนอ่อนไหว ด้วยคำที่อ่อนหวาน แม้ฉันจะรู้ เธอไม่อาจอยู่กับฉันไปชั่วกาล ฉันขอแค่เป็นทางผ่าน.. เป็นคนแก้เหงายามเธอร้าวราน ก็พอใจ
3635
6
0
หน้าส่วนตัว
