ยังเยาว์
ขอยืมมือ อุ่นไอ ไว้กุมกอบ
แทนคำตอบ ที่มอบมา ว่าเคียงใกล้
เดินเคียงข้าง ร่วมทางสู้ อยู่ไม่ไกล
ถ่ายโอนทุกข์ ทางใจ ให้สร่างซา
เพราะมันหนาว มันเหน็บ จนเจ็บหนัก
เพราะขาดรัก ห่วงอาทร ตอนโหยหา
เพราะอ่อนใจ จนไหวหวั่น บางเวลา
เพราะเหนื่อยล้า จนเจียนจุก ทุกข์รันโรม
ขอยืมไหล่ ไว้ซบ เมื่อพบเศร้า
พอบรรเทา ความหนักหนา ที่ถาโถม
เพียงคำแผ่ว แว่วมา ปลอบประโลม
ทุกข์ท้อโหม คงแรงล้า ลาจากพลัน
เพราะทางเดิน ไม่ง่าย คล้ายที่คิด
เพราะชีวิต คิดไว้ ไม่ถึงฝัน
เพราะอดีต อนาคต ปัจจุบัน
เพราะแพ้พ่าย จิตรั้น บั่นทอนทรวง
ขอยืมแขน มาโอบอุ้ม คุ้มชีวิต
ซุกความคิด ปล่อยทุกข์ใจ ที่ใหญ่หลวง
แล้วจะลุก ก้