วิจิตรวาทะลักษณ์
เป็นดอกไม้ ในค่ำคืน อันขื่นขม
ให้ชายชม ดมดอม ยอมไร้ค่า
เอาความสาว เข้าสังเวย เผยกามา
แลกเศษเงิน มาตีตรา ค่าทำกิน
ยอมเป็นฝ่าย ให้ชายเขา เข้ามาเลือก
จนหมดเปลือก เขาแทะโลม จนโซมสิ้น
นั่งติดเบอร์ อยู่หน้าตู้ สู้ทำกิน
จนชาชิน กลกาม ตามลำพัง
วันนี้เถอะ ขอเป็นวัน ของฉันบ้าง
ขอปล่อยวาง เจ้าดอกไม้ ไว้เบื้องหลัง
มุ่งหน้าสู่ บาร์ผู้ชาย ภายลำพัง
เข้าไปนั่ง ไกว่ห้าง อย่างชำนาญ
แล้วเรียกหนุ่ม หน้าใส ไม่ใส่เสื้อ
ไม่หลงเหลือ ยางอาย เอาไว้ต้าน
เคล้าคลอหนุ่ม จิบเหล้าเบียร์ เคลียร์คลอนาน
ส่งตาหวาน ผ่านเล่ห์ร้อย รอยมารยา
พอตีสอง หิ้วหนุ่มน้อย ดั่งร้อยเล่ห์
2466
3
0
หน้าส่วนตัว
