การเดินทางที่ไร้ใครคนหนึ่ง ระลึกถึงให้หวนทวนความหลัง นาฬิกาเดินช้าทว่าดัง ปลุกให้ตื่นจากภวังค์ ณ วันวาน โต๊ะตัวเดิมยังวางอยู่ที่เก่า ไดอารี่สีเทามิแหววหวาน ตัวอักษรนอนนิ่งมาเนิ่นนาน เริ่มไหลผ่านมาหล่อเลี้ยงหัวใจ เปิดอ่านทีละบทความรู้สึก หยั่งรากลึกเกินกว่าจะขานไข ความทรงจำแจ่มชัดยิ่งกว่าใคร เหมือนมิเคยหมุนไปกับเวลา เธอจะคิดถึงกันอยู่หรือเปล่า เมื่อความเหงาตั้งใจเผชิญหน้า แม้ขณะที่ฉันนั้นหลับตา ก็เห็นภาพเธอมาอยู่ ณ ใจ
2848
27
0
หน้าส่วนตัว
