เอาน้ำตาขีดเส้นขอเว้นวรรค ให้ความรักได้พักผ่อนจากความปวดร้าว เราจะอยู่คนละฟ้าระยะยาว ขอโลกเหงาๆไว้เศร้าเพียงลำพัง ใครจะรักกัน ก็เชิญเดินไปรัก ปล่อยอกหักๆให้พื้นพิภพได้กลบฝัง ไปรักกันให้ถึงที่สุดอย่าหยุดฟัง ให้โลกร้างพังถล่มถมคืนวัน ถึงเจ็บลึกไม่ถึงชาติก็อาจหาย เชิญไปรักกันจนตายไกลๆฉัน ขอเพียงโลกอันสงบและเงียบงัน พอให้ฉันได้หายใจไกลๆเธอ 8-4-49