วิสกี้ เลอ ฟองเบียร์
อยากบอกเพื่อน...มีอะไรให้ช่วยเหลือ
เราพบเนื้อคู่แล้ว! แต่หวั่นไหว
เหมือนคำพูดมันจุกอยู่ในใจ
ดันเท่าไหร่ก็ไม่อยากผ่านปากมา
เจ้าเพื่อนเกลอของเธอกลายเป็นใบ้เงียบ
ถูกความลับขยับเหยียบความเฉียบกล้า
ความคลุมเครือมันชัดแจ๋วในแววตา
หน้าเคยหนาจาก 2 นิ้ว เหลือ 2 มิล
เพื่อนรู้ไหมความไหวหวั่นมันวนวิ่ง
ความถูกต้องทับความจริงใต้โขดหิน
เห็นอาหารโอชา...ไม่กล้ากิน
กลัวแสลงกัดลิ้นอันหลอกลวง
เพื่อนรู้ไหม เราไม่ค่อยชอบแฟนเพื่อน
อาจดูเหมือนแค่ห่วง...แต่เราหวง
ถูกมะนาวแสบสดรดแผลทรวง
ทุกรอยควงคือรอยเคียวเกี่ยวแผลใจ
เหมือนเข้ามาในโรงหนังไร้ทางออก
ไม่รู้โลกภายนอกเป็นแบบไหน
เราถูกขังเหมือนนกโล
1437
5
0
หน้าส่วนตัว
