มณีจันทร์
ตั้งใจไว้ว่าไม่คิดมีรัก
ไม่รู้จักคำนี้ดีตรงไหน
พอเจอะเธอเจอกันพลันจิตใจ
กลับหวั่นไหวเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม
แค่สบตาใจสั่นหวั่นไม่หาย
เลือดในการวายวุ่นลุ้นฮึกเหิม
หักใจลืมยิ่งคิดจิตเพิ่มเติม
เราคงเริ่มรักเขาเข้าแล้วซี
แม้หลับตาคราใดใจยังฝัน
ถึงเธอนั้นมากล้นจนอยากหนี
แต่หัวใจไม่เคยเลยภักดี
คิดทุกทีถึงเธอจนเพ้อครวญ
ใจนะใจง่ายนักคิดรักเธอ
จึงเฝ้าเพ้อนั้งจมข่มคิดหวน
เธอมีใครบ้างใหมใฝ่รัญจวน
คิดใคร่ครวญหดหู่ดูซิใจ
เจอะเจอเธอทีไรใจหวาดหวั่น
รอคำรักรำพันนั้นรู้ใหม
คำคำนี้ฉันรอขอจากใจ
จะได้ไม๊คำรักจากปากเธอ
1701
26
0
หน้าส่วนตัว
