แอ็ปเปิ้ล
สายฝนเดือนพฤษภายังคงโปรยปราย
พัดพลิ้วละอองไหลผ่านนอกหน้าต่างบานนั้น
ความเหงาเกาะกุมทั่วฟ้าแม้แต่หัวใจฉันก็เช่นกัน
ภายนอกราตรีที่เงียบงันมีเพียงสีสันของความมืดมน
เนิ่นนานเท่าไรกว่าจะผ่านพ้นค่ำคืนนี้
ตั้งแต่กำลังใจที่มีปลิวหายไปในสายฝน
ภูมิคุ้มกันเริ่มอ่อนแอความเศร้าเข้ามาปะปน
คลื่นความเหงาเพิ่มแรงถี่สับสนในหัวใจ
เที่ยงคืนสี่สิบห้า...ฉันยังนอนไม่หลับ
ไม่มีดาวให้นับ ดวงจันทร์ลาลับไร้แสงส่องไสว
เปิดอ่านไดอารี่ที่เธอเขียนให้ก่อนจะจากฉันไป
ไออุ่นที่คุ้นเคยยังสัมผัสได้ในทุกถ้อยคำ
อยากจะกอดเธอเหลือเกินเวลานี้
อยากบอกรัก ให้เธอผู้แสนดีได้ฟังอยู่ซ้ำ-ซ้ำ
ทุกวินาที เธอยังเคลื่อนไหวอยู่
3147
8
0
หน้าส่วนตัว
