ขุนสถานลานชมดาวหนาวลมต้อง แววดาวหมองมองผ่านม่านหมอกหนา เพรียกพฤกษ์ไพรไกลกู่ภูพนา ใจหวงหายอดพธูอยู่กรุงไกล คืนเหน็บหนาวดาวกระพริบแสงริบหรี่ ห่วงคนดีป่านฉะนี้เป็นไฉน มีปัญหาการงานประการใด พบเพื่อนใหม่รู้ใจลืมใครคอย วอนสายลมพรมผ่านสื่อสารฝาก ฟ้าอีกฟากเพื่อนเก่าเศร้างันหงอย เห็นดาวน้อยคล้อยเคลื่อนใจเลื่อนลอย บนแดนดอยดึกดื่นคืนทรมาน คิดถึงคราวนับดาวพะเน้าพะนอ ผิงไฟก่อต่อกลอนอ้อนเพลงหวาน วูบลมหนาวเพื่อนเก่าเหงาบนลาน ขุนสถานลานคนเศร้า...เขาคงลืม