ธารหินรินเคลื่อนแล้ว ลำธาร ไม้เปื่อยลับละลายลาน เหลี่ยมไม้ ดินดาลเดือดบาดาล ปะทุ แกนโลกกลับเย็นไร้ ดั่งห้วงเวหน สรรพสัตว์แต่งอ้างอวด ตำรา ประกาศประดับปริญญา อวดอ้าง แยกเขี้ยวขู่คาถา สะกด ตาเบิ่งจ้องจดจ้าง สู่ห้องหอไตร ทาริกาทารกซึ้ง ถึงธรรม วาบวับประกายนำ เนื่องน้อม ผองผู้เฒ่าเฝ้าคำ- นับกราบ คลื่นมนุษย์แห่ห้อมล้อม แซ่ซร้องสักกา
1036
4
0
หน้าส่วนตัว
