ฉันมักจะคิดอะไร-อะไรตรงข้ามกับเธอ ตั้งแต่วันแรกพบเจอ จนถึงวันนี้ แต่มิตรภาพก็ยังงดงามมาหลายขวบปี มันก็แปลกดีที่เป็นอย่างนี้ ทั้งที่เราไม่เหมือนกัน ก็ถ้าเธอคิดอยากรับ ฉันจะคิดอยากให้ แล้วถ้าเธอคิดว่าไม่มีใคร ฉันจะคิดว่าเธอยังมีฉัน ยามใดถ้าเธอคิดท้อถอย ฉันก็คิดจะผลักดัน นี่แหละคือความไม่เหมือนกันของพวกเรา ว่าไหม ความเป็นเพื่อนนี่ก็แปลก มันแบ่งแยกความสุขให้ลุกหนีจากความเศร้า มันทำให้รู้ว่ายังมีคนที่พร้อมจะคิดตรงข้ามกับเรา และในยามแสนเหงาแสนเศร้าฉันจะรู้ว่ายังมีเธอ