วรรธนภิโยกุล
ในช่วงเวลาที่เคยได้ใช้ชีวิต
เคยทำถูกทำผิดคิดชั่วบ้าง
แต่ไม่เคยคิดร้ายมุ่งทำลายที่ปลายทาง
มีแต่คิดปล่อยวางอโหสิกรรม
แล้วทำไมพระเจ้าถึงใจดำนัก
ไม่ส่งใครมาให้รักให้หลงฉัน
มีแต่คนคอยกลั่นแกล้งทุกวี่วัน
เดี๋ยวฟ้องนี่เดี๋ยวแหลนั่นฉันเซ็งเลย
หรือเป็นเพราะโชคชะตาฟ้าลิขิต
เขียนเส้นทางเดินให้กับชีวิตฉัน
ให้ต้องประสพพบเจอเรื่องร้ายๆทุกวี่วัน
เอาเถอะช่างมันถือว่าใช้หนี้กรรมที่ทำมา
อยากจะขอความเห็นใจจากใครบ้าง
ช่วยมาแง้มหน้าต่างหัวใจไม่ให้สับสน
ช่วยมาคอยแบ่งปันสุขและทุกข์คน
ขอแค่ใครสักคนที่จริงใจ
ตัวฉันเองไม่เคยจะคิดท้อ
กับอุปสรรคที่ยืนรออยู่ข้างหน้า
แต่ไม่รู้ว่าทำไมต้องมีน้ำตา
ในเมื่อเจ