แต่งไม่ออกบอกไม่ถูกหมดลูกเล่น คงเพราะเป็นจิตใจไม่สงบ ทุกเช้าค่ำทั้งวันช่างพานพบ ช่างครันครบเรื่องราวข่าวมากมาย เต็มสมองสองมือถือไม่หมด งานไม่ลด...หยาดเหงื่อจาง....เมื่อสาย พอได้นั่ง....พักเย็นพอ....เอนกาย ค่อย...สบายเข้ามานั่งหน้า..คอม อ่านกระทู้ดูไปหลาย ๆเรื่อง เพียงชำเลืองแต่รักเจ้าเฝ้าถนอม เพียงคำเดียวเหนื่อย....แทบชักก็จัก....ยอม เพียงพยอม..ให้เห็นหน้าข้า....พอใจ อันกระทู้ดูไปให้...หลายหลาก ไม่ลำบากให้...หลากรสคง...สดใส อย่าให้มีเพียง...รักหนอก็พอใจ สบายใจมี....คำคม ชม....ทุกวัน