หิ่งห้อย เพียงดิน ณ ทุ่งดอกจาน
เสียงฟ้าร้องก้องนภายามหน้าฝน เมฆเบื้องบนสีครามงามสดใส กระยางเจ้าขาวผ่องเหินล่องไป มวลแมกไม้ออกช่อลออตา เสียงอึ่งอ่างครางระงมผสมผสาน วิเวกหวานจับใจกระไรหนา กาเหว่าเจ้าเสียงหวานขานรับมา แดนท้องนาวันนี้มีครื้นเครง อบ..อบ..กบร้องรำตามประสา น้ำในนาไหลลงคูดูโหลงเหลง กบน้อยใหญ่พร้อมใจกันร้องเพลง ไม่ข่มเหงรังแกเพื่อนเหมือนคนเรา ณ บัดนั้นกบผู้เฒ่าป่าวประกาศ เตือนเหล่าญาติพี่น้องของกบเฒ่า ท่านทั้งหลายเป็นกบเคารพเรา เป็นผู้เฒ่าเราเกิดก่อนจะสอนธรรม ประเพณีมีไว้ให้จำศีล ออกหากินได้ชั่วคราวเช้าเย็นค่ำ หมดหน้าฝนต้องอดทนถือศีลธรรม ยามฝนพรำเราอภัยให้หากิน อย่าเอาอย่างมนุษย์ม