ถูกแล้วแหละ ที่เป็น ดั่งเช่นนี้
ถูกแล้วแหละ ที่มี แต่โศกศัลย์
ถูกแล้วแหละ ที่เศร้า เหงาทุกวัน
ถูกแล้วแหละ ที่ฉัน ต้องเสียเธอ
ทุกวันนี้ เพียงเฝ้า ให้เขานั้น
จงคอยหมั่น เอาใจ ใส่เสมอ
อย่าปล่อยปละ ละเลย เหมือนเคยเจอ
และอย่าเผลอ ทิ้งขว้าง ให้ห่างกาย
อย่าให้เป็น เช่นฉัน ในวันนี้
เห็นความดี เธอนั้น ในวันสาย
คิดว่าเธอ ช่างจุ้น ดูวุ่นวาย
ผลสุดท้าย รักลา น้ำตานอง
จะโทษเขา หรือเธอ คงมิได้
เพราะคนที่ ทำลาย รักเราสอง
คือฉันเอง ลืมแม้ จะแลมองเลยจำต้อง โศกเศร้า งี่เง่าเอง.