คืนหนาว ดาวดวงคล้อย ลอยอดสู คิดถึงคู่ เดียวดาย อยู่แห่งหน จากขวัญตา มาแรมปี พี่สุดทน ฟ้าเริ่มหม่น ฝนพร่ำ ช้ำอุรา เทือกเขาสูง ห่างไกล ในเมืองหลวง คงเป็นดวง ของพี่ ที่มาหา ศุกร์ที่สิบ เดินทาง จากบ้านมา อยู่ไขว่คว้า หาวิชา พาติดตัว อีกสามปี ข้างหน้า พี่จึงกลับ น้องคงรับ ใจไว้ ไม่หนายหนี อยากให้รู้ ว่าใน ดวงใจนี้ มีเพียงน้อง คนดี ที่หมายปอง