อันลมปากพูดมาเสียหวานหู เลยไม่รู้ว่าโดนหลอกอีกแล้วหนา หลงเชื่อใจไปได้ เฮ้อ...เสียเวลา เปลืองน้ำตาที่เทให้คนหลายใจ เกิดมาใครเล่าอยากโดนหลอก เล่นไม่บอกกันซักคำช้ำหนักหนา เขามีคู่รู้ใจอยู่ทุกเวลา เบื่อปัญหาที่ต้องมาคอยพบเจอ นี่แหละหนาเจ้าชายผู้อยู่ไกลห่าง เราอ้างว้างเป็นเจ้าหญิงที่เปลี่ยวเหงา เขาก็แค่เล่นสนุกเพื่อแบ่งเบา แต่แล้วเราก็เหงาเศร้าเหมือนเดิม