ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
. ย่ำเดินตระเวณ สำรวจ ลุยๆ แบบลูกผู้ชาย
ฉันชินชากับการใช้ชีวิตโดยลำพัง มาเนิ่นนาน
ความอ้างว้าง เดียวดาย และเปลี่ยวเหงา คือเพื่อนสนิท
จนวันหนึ่งได้พบกับเธอ.........ใครคนหนึ่ง ฉันไม่เคยเจอ
หญิงสาวจากลุ่มน้ำปัตตานี พูดจาภาษาญาวี
สาวงาม คลุมผ้าฮิญาบ แต่งตัวอย่างมุสลีมะฮ์ที่ดี
เราต่างเป็นผู้พลัดถิ่น ภูมิลำเนา สู่มหานคร
จรจากบ้าน สู่กรุงเทพฯ ใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย
ก๊ะ หญิงงามจากข้างใน ไม่ใช่แค่เปลือก
ในความธรรมดาของเธอ มีเสน่ห์ และความน่ารักแฝงอยู่
หญิงสาวนัยตาแขก ชวนฝัน ถึงความหวัง
เกิดปฏิกิริยา สิเน่หา ความรักค่อยๆก่อตัว
คร
หน้าส่วนตัว
1259
2
0
