ผีเสื้อผินบินผ่านลานดอกไม้
เฝ้าโลมไล้ไล่เรียงเคียงเกสร
สูดกลิ่นหอมดอมดมภิรมย์วอน
สุดจะถอนจรจากจำพรากลา
เจ้านกไพรไซร้ขนบนรังหวง
สลัดท่วงช่วงหางพลางเหลียวหา
มองหนอนน้อยค่อยคืบกระดืบมา
ชั่วพริบตาคว้าจิกพลิกจงอย
สายธารใสไหลเรื่อยลมเฉื่อยฉิว
ดอกหญ้าปลิวพลิ้วพัดสบัดฝอย
ท่ามพฤษาวารีระวีลอย
จนบ่ายคล้อยคอยชมสุขสมใจ
วันเราสองท่องเที่ยวเดินเกี่ยวก้อย
ร่วมเรียงร้อยถ้อยกานท์ผสานใส
ถักทอฝันวันหมายสื่อสายใย
แม้ยามไกลใช่ร้างห่างสัมพันธ์
เสียงกอไผ่ไหวเบียดดังเสียดสี
ดุจวจีพี่มอบคอยปลอบขวัญ