พุด
ยังคงนั่งอยู่ตรงนี้ ณ ที่เก่า
กับแววเหงาเข้าใจโลกโศกสับสน
เข้าใจในทุกข์ชีวิตที่ดิ้นรน
ของผู้คนล้วนเกิดแก่แลเจ็บตาย
ยังคงนั่งตรงนี้ทอดตาเศร้า
ใจหอมพราวดอกบัวบุญกุศลสาย
ในอ้อมภักดิ์ยังงดงามดั่งดาวราย
ยังหวังให้หยาดน้ำค้างใจไม่ร้างลา
ยังคงนั่งตรงนี้ ณ ที่เดิม
วันผ่านเพิ่มจารจำความเหว่ว้า
ซึ้งสัจจะคำพบพรากแล้วจากลา
กับทุกข์เสน่หาแห่งวิบากฝากสอนใจ
ยังคงนั่งตรงนี้ ณ ที่เก่า
มองจิตเราอาวรณ์สะท้อนไหว
เพียงทิพย์ธรรมเท่านั้นนำทางไป
สู่เส้นทางไสวกระจ่างจิตนิจนิรันดร์...!
.................................................
แรกราตรี ที่ผ่านมา
พายุพัดกล้า ไกวก
1801
5
0
หน้าส่วนตัว
