ศรีสมภพ
เรือจ้าง.. วางพาย บนสายน้ำ
แล้วจ้วงจ้ำ นำเรือไป ให้ถึงฝั่ง
ผู้โดยสาร หลายหลาก มากประดัง
คนแจวยัง จ้ำพาย ..ด้วยใจทระนง !
น้ำเชี่ยว.. เรี่ยวแรงล้า ยังกล้าแกร่ง
ตะวันแดง เลาะแก่งน้ำ ข้ามคุ้งโค้ง
มุ่งที่หมาย พายเข้าหา ท่าฝั่งตรง
เจตน์จำนง คงไว้ ..ด้วยใจพลี
หัวเรือเกย.. เลยตลิ่ง นิ่งรอส่ง
ผู้โดยสาร นั้นลง..ถีบส่งหนี
คนแจวยิ้ม อิ่มใจ จงไปดี
หมดเที่ยวนี้ มีเที่ยวต่อ รอท่าเดิม
เรือจ้าง.. วางชีวิต คิดแค่นี้
ขอแค่มี ค่าจ้างนิด คิดสร้างเสริม
ส่งผู้คน ขึ้นบนฝั่ง อย่างเช่นเดิม
เป็นทางเริ่ม มรรคา มหาชน
เรือจ้าง.. หวังเช่นครู คือผู้ให้
ส่องเป็นไฟให้เห็นแสงแห่งเหตุผล
เปิดประเด็น เป็
8951
4
0
หน้าส่วนตัว
