บินเดี่ยวหมื่นลี้
ร้อยเรื่องราวผ่านผันเมื่อกาลก่อน
ทำให้ใจต้องร้าวรอนเมื่อย้อนหวน
เธอจึงเก็บเจ็บนั้นไว้ทบทวน
ดั่งโซ่ตรวนผูกมัดรัดตรึงกาย
จะไม่ถามความหลังครั้งที่ผ่าน
ปล่อยให้กาลเลือนกลบลบจางหาย
จะไม่เอ่ยถ้อยคำเพื่อทำลาย
ให้รักกลายเพราะอดีตที่ขีดเธอ
ขอจงอย่าเฝ้าระแวงแคลงใจฉัน
เรื่องที่ผันเลยไปในพลั้งเผลอ
เรื่องที่ล่วงลับไปในละเมอ
วอนเพียงเธออย่าจมหล่มวนวัง
หากอยากเอื้อนเอ่ยเล่าเรื่องคราวนั้น
เพื่อให้ฉันได้รู้ดูความหลัง
ก็พร้อมรับเปิดใจใคร่ครวญฟัง
และคงยังรักไม่คลายในแก้วตา
หากจะฝังสุดลึกผลึกรอยเจ็บ
ขุดหลุมเก็บกลบแน่นดุจแก่นผา
ให้จมดิ่งลับหายในเวลา
ก็แล้วแต่อัลมิตราจะคิดทำ