กุ้งหนามแดง
ใจหายวาบภาพย้ำกระหน่ำโศก
บริโภคไม่ได้กระส่ายกระสับ
หลับตาเห็นเรื่องร้ายมิหายวับ
ใครจะซับน้ำตาให้ตอบใจที
ก็ของรักของหวงดังบ่วงคล้อง
จะเรียกร้องคืนครองยังหมองศรี
แสนเสียดายหนักหนาคู่นารี
เกินวจีเอื้อเอ่ยเผยออกมา
เมื่อยังอยู่คู่กายดังหน่ายรัก
จำเจนักหลากหลายทั้งซ้ายขวา
ความคุ้นเคยใกล้ชิดยามนิทรา
ปรารถนาเมื่อใดหยิบใส่พลัน
ฟูมฟายอยู่หลายเพลาจนตาช้ำ
ทุกข์กระหน่ำทำโทษดังโกรธฉัน
ใต้ผ้าห่มเย็นเยียบในเงียบนั้น
สัมผัสอันเคยคุ้นละมุนนัก
จึงจับต้องจองจำด้วยฉ่ำหวาน
วันเบิกบานกลับมาค่าตระหนัก
กำไลทองวงเดียวเกี่ยวความรัก
ซาบซึ้งนักของหายแล้วได้คืน..