ดอกหญ้า.....สีขาว.....จากราวป่า
บริสุทธิ์.....นวลตา.....ดูอ่อนหวาน
น้ำค้างฉาย.....ประฉายฉาบ.....วาบวาวงาม
ฉากฟ้าคราม.....ช่วยเน้น.....ให้เด่นตา
มีผีเสื้อ.....ตัวน้อย.....คอยเป็นเพื่อน
เฝ้าคอยเตือน.....จิตใจ.....ไม่หวั่นไหว
ทิ้งคืนวัน.....อันแสนเศร้า.....ให้ผ่านไป
เปลี่ยนคืนวัน.....อันโหดร้าย.....ให้หายซา
คือดอกไม้.....แห่งชีวิต.....นิมิตฝัน
สร้างสีสีน.....สวยสด.....ให้วันใหม่
อรุณรุ่ง.....แจ่มหล้า.....มาคราใด
คงยิ้มได้.....เพราะคุณค่า.....บุปผางาม