เรไร
บางครั้งเราอยากรู้จักใครสักคน
ต้องดั้นด้นไปไกลหลายหมื่นลี้
ใช้เวลาผูกสัมพันธ์นานนับปี
กว่าจะมีเพื่อนรู้ใจได้สักคน
ต้องค่อยเพียรเรียนรู้ดูนิสัย
บ้างเข้าใจถูกผิดบ้างยังสับสน
มองกันไปมองกันมาน่ากังวล
เล่ห์ฉ้อฉลมีไหมหรือไม่เลย
แต่บางคนเสี้ยวนาทีที่รู้จัก
ทักทายกันบางคำคำเอื้อนเอ่ย
คล้ายดังเป็นเพื่อนเก่าเราคุ้นเคย
ใจจริงเผยออกไปไม่ปิดบัง
เสี้ยวเดียวกันคนที่เราคิดว่าเพื่อน
กับดูเหมือนคนสนิทกับผิดพลั้ง
ดูหน้าไหว้นักหนาน่าชิงชัง
พอลับหลังกลิ้งกลอกเหมือนหลอกลวง
พริบตาเดียวสิ่งต่างก็พลันเกิด
ทั้งดีเลิศหดหู่อยู่ในห้วง
ก็รู้เห็นหัวใจใครหลายดวง
เห็นเปลือกกลวงน่าอดสูรู้แก่ใจ