กวีปกรณ์
คล้ายการเวียนเปลี่ยนไปของไอน้ำ
คู่รักย้ำแยกทางสร้างเหมาะสม
ไยจำแกล้งแสร้งยิ้มเย้าทั้งเศร้าตรม
เมื่อรู้รักขื่นขมไม่สมใจ
ไยยังกล่าวกลบเกลื่อนเหมือนไม่เจ็บ
จำกล้ำกลืนฝืนเก็บสะอื้นไห้
พบเพื่อพรากจากเพื่อเจอไม่เป็นไร
น้ำตาไหลเพียงเพราะ
ใจปราะบาง
ไยไร้คำคร่ำครวญใครทวนถาม
กลัววู่วามเผลอหลอกแสร้งบอกบ้าง
เมื่อเจ็บปวดรวดร้าวรักเลือนลาง
ใคร่ทิ้งร้างเรือนกายหมายสิ้นลม
จำต้องหลอกบอกใจว่าไม่เจ็บ
ทั้งหนาวเหน็บเหนื่อยหนักเมื่อรักล้ม
คำพูดเพียงน้ำค้างที่พร่างพรม
ยามทบทวนหวนคมขืนข่มใจ
ที่ทนกล่าวกลบเกลื่อนเหมือนไม่เจ็บ
ทั้งกลืนกล้ำฝืนเก็บสะอื้นไห้
พบเพื่อพรากจากเพื่อเจอไม่เป็นไร
น้ำตาไ
1406
3
0
หน้าส่วนตัว
