เงียบสงบงามสว่าง ณ กลางจิต แลชีวิตทะลุโลกย์สิ้นโศกศัลย์ เห็นอดีตผ่านเลยกับวัยวัน เห็นปัจจุบันนาทีมีลมหายใจ เรียนรู้สู้ชีวิตจิตกระจ่าง ในหนทางคว้างวนจนหวั่นไหว เรียนรู้ธรรมจากทุกข์ยามพรากไกล ว่าไม่มีสิ่งใดจีรังอนิจจังอนัตตา เจริญสติตัวเองบนเพรงกรรม ดูซ้ำซ้ำจากความคิดจิตแจ่มจ้า แท้สร้างตัวตนจนพบรักพันธนา กว่าดวงตาที่สามจะตามทัน ดวงตาพิเศษพิสุทธิ์รู้หยุดวาง ในท่ามกลางเสน่หาปรารถนาฝัน ใต้ร่มรัตน์ฉัตรมณีมหัศจรรย์ ดวงตาสวรรค์สอนให้ซึ้งค่ามายาชีวิต...