สุดท้ายก็ต้องยอมรับกับความจริง
ว่าโลกไม่อาจหยุดนิ่งเพื่อเก็บวันคืนที่ดีเอาไว้ได้
ให้ออกแรงฉุดรั้งก็คงไม่มีประโยชน์อะไร
วันคืนที่ผ่านไป - - มีแต่จะทำให้เราห่างไกลกัน
เหลือแค่หนึ่งคนบนทางออกของความชอกช้ำ
หนึ่งคนที่เยียวยาด้วยการดื่มด่ำกับความฝัน
หนึ่งคนที่รู้ดีว่าเมื่อลืมตาก็จะพบแต่ความเงียบงัน
หนึ่งคนที่ยังคงเก็บเอาคืนวันไว้ปลอบขวัญดวงใจ