คืนแรมสามค่ำหน้าร้อน
อ่านคำกลอน "กรอง ใจหม่น" ของ คนกุลา
เป็นฉันทลักษณ์จากเพลงโบราณ
แล้วนึกสนุก ก็เลยลองเอามาขยับเป็นกลอนแปดเล่นๆดูครับ
อ่านฉบับ original ได้ที่ "กรอง ใจหม่น" ก่อนนะครับ
ลา...จากไป ใจอาวรณ์ตอนจากลา
เมื่อต้องมาถึงละครตอนสุดท้าย
ใยจึงต้องไหม้หม่นหมองร้องฟูมฟาย
ที่สุดท้ายปลายทางระหว่างกาล
เจ็บ...ก็จำ เก็บกอบช้ำจำต้องเจ็บ
คอยกอบเก็บดวงใจร้าวราวเพลิงผลาญ
หวังจะผ่านคืนนี้ได้ ในไม่นาน
ดับใจราญ ผ่านม่านฟ้าคราฝนพรำ
หม่น...จนหมองใครมองดูก็รู้ ..หม่น
เมื่อใจตนยังวนเวียนเพียรย้ำย่ำ
มองรอบฟ้าคราใจทรุด สุดมืดดำ
คืนย่ำค่ำ ต้องย้ำใจให้ยิ่งทน
ห
1157
2
0
หน้าส่วนตัว
