ตราชู
ราหูอมเมือง
ราหูริปูโหม
พลโจมตะครุบจันทร์
แสงผ่องระรองผัน
พิศมัวสลัวมล
เพียงครู่พบูแข
ก็จะแผ่วรำพน
ห้วงหาวสกาวหน
ศศิเหินเจริญหาว
วามแจ่มวะแวมจ้า
ระดะดารดาษดาว
เรียงรายละม้ายราว
พชราประภาราย
ราหูริปูโหม
พลโถมแหละท้าทาย
กลืนเมืองกระเดื่องหมาย
ตะกระโมหโสมม
เพียรไล่ไฉนเล่า
ฐิตเนาก็นานนม
วันคืนสะอื้นขม
บุรเขตนิเวศน์คาม
ไล่เลื่อนเสมือนล่อ
ทุรส่ออสัตย์ทราม
ไป่คิดพินิจขาม
ขณะคร่า ณ นาคร
เลื่อนไหลไผทแหล่ง
กระจะแจ้งนิราศจร
ยิ่งยลสิย่นหยอน
วิปโยคทุโชคเยือน
ราหูริปูห่าม
กลิลามมิเคยเลือน
มืดมิดสนิทเหมือน
จะมิมีสุรีย์มา
(เขียนไว้ต้อนรับ ปรากฏการณ์จันทรุปราคา ณ วันที่
1774
4
0
หน้าส่วนตัว
