************************************************ ดั่งลอยคอ รอคน จนใจท้อ รอแล้วรอ จนพอ จนหวั่นไหว จะรอดี ไม่รอดี หรืออย่างไร นานเกินไป แล้วที่รอ ท้อแท้ทรวง ยอมตัดใจ ตัดเยื่อใย ใจดวงนี้ เจ็บทวี เจ็บครั้งนี้ ช่างใหญ่หลวง ดีกว่ารอ แล้วรอ ไม่หลุดล่วง เจ็บหน่วงหน่วง เนิ่นนาน ไม่ผ่านไป โอ้อนาถ ขาดใจ เพียงใดหนอ เมื่อไม่รอ ยอมตัด สวาทหาย มีแค่เรา ที่รู้ลึก ในหัวใจ หวังเล็กๆ เพียงใด ให้กลับมา
676
3
0
หน้าส่วนตัว
