ปวดหัวตัวร้อน ไม่รู้ว่าจะเริ่มบทกลอนที่ตรงไหน จะเรียงร้อยสรรถ้อยด้วยคำใด ที่มานี่มากับใจใช่เรื่องราว นึกถึงเวปถึงเพื่อนๆชาวPoem ที่เติมเต็มความรู้สึกยามเหน็บหนาว ห่างหายไปไร้บทกลอนทอดบทยาว มีเพียงความปวดร้าวกับเวลา มาวันนี้กลับมาแวะมาทายทัก มารับรักฉันท์น้องพี่ที่ตามหา กลับมาแล้วกากีนังที่ลับลา กลับมาพร้อมหยดน้ำตาเพื่อบรรเทา
1380
3
0
หน้าส่วนตัว
