แทนคุณแทนไท
ข้าพเจ้าเสียมวลมิตรไปมากมาย......
สูญเสีย เหล่าสหายเคยคุ้นหน้า...
เคยทักทายกันเป็นธรรมดา...
ก็เก็บทีสงวนท่าในไมตรี
ข้าพเจ้าเชื่อมั่นในอุดมคติ...
ทุกดำริห์ชี้ชัดใช่บัดสี...
เขียนถึงความชั่วร้ายอย่าหมายมี...
เขียนถึง มวลความดีที่อยากเห็น
ข้าพเจ้า กระทบกระทั่งมิตร...
ทุกสิ่งคิดอาจผิดใจ ใช่ใคร่เด่น ...
บอกเล่า เรื่องราวที่โลกเป็น...
และคิดเช่น นั้นนี้มาเนิ่นนาน
ข้าพเจ้า อยากเขียนถึงซึ่งโลกสวย...
ขอจงช่วย ขานรับไปขับขาน... ในโลกข้าฯ หมดซึ่งไร้ซึ่งจินตนาการ...
เพราะว่าถูกซานตานระรานใจ
ข้าพเจ้า ถามใจข้าพเจ้า...
ว่าข้าฯ จะแสนเศร้าสักแค่ไหน...
ระหว่างการปล่อยวางทุกอย่างไป...
และปล่อ