คนลานเทวา
แผ่วเพียงเสียงกระซิบ จากสายลม
บอกเล่าความระทมที่พ้นผ่าน
คล้ายกล้ำกลืนความปวดร้าว มายาวนาน
ย้ำเป็นรอยอดีตกาลไว้ตรึงตรา
ฟังสิ เสียงลมหายใจในความเงียบ
วิเวกห้วงยะเยียบ ปรารถนา
การรอคอยที่ไม่มี ใครกลับมา
สบเพียงสายลมพาความเหน็บหนาว
เหม่อมองอยู่หลังบานประตู
คอยเฝ้าดูทั้งที่ไม่มีข่าว
การจากไกลจนเหมือนไร้เรื่องราว
แต่ก็สุขในทุกคราว ที่คิดถึง
ฟังสิเสียงหัวใจในความเหงา
พร่ำบอกเล่าความห่วงใย ใครคนหนึ่ง
รัก ยังรักทุกถ้อยย้ำ ทุกคำนึง
รัก ยังรักตราตรึง ทุกห้วงใจ
ภาพรอยยิ้มที่มักคุ้น
ยังอวลพบอบอุ่น เหมือนชิดใกล้
ถึงความจริงจะอ้างว้าง
2632
3
0
หน้าส่วนตัว
