กลอน - กลอนอวยพร

กลอน โคลง กาพย์ยานี

กลอนดีๆนับแสนกลอนจากนักเขียนมากมาย ผู้ถ่ายทอดเรื่องราวความสุข เศร้า เหงา รัก จากคมความคิดสู่คมอักษร

๑๖ มกราคม วันครูค่ะ

พี่ดอกแก้ว

    กว่าจะเป็นเม็ดฝนหล่นจากฟ้า 
ผ่านเวลากระบวนกวนสสาร 
จากละอองบางเบาเคล้าควบนาน 
จึงหลั่งเป็นสายธารสู่พื้นดิน 

   หยาดหยดไปไม่เลือกเทือกเถาไม้ 
พรมโปรยปรายไม่เว้นเช่นผาหิน 
พร่างละอองทุกหยดเพื่อรดริน 
อำนวยสินธุ์สิ้นตนบนฟ้าไกล 

ดั่งครูบาอาจารย์ท่านเพียรสอน 
ทุกบทตอนผดุงปรุงวิสัย 
ทุ่มเทด้วยชีวิตและจิตใจ 
หวังเพื่อให้ศิษย์ตนพ้นกันดาร 

   กว่าจะเขียนกอไก่ได้งามงด 
ครูต้องจรดแก่นตรึงถึงรากฐาน 
จับมือเขียนเพียรฝนจนเชี่ยวชาญ 
สร้างตำนานกอไก่ใส่ลายมือ 

กว่าจะรู้ผิดชอบกอปรวิชา 
ท่านค้นคว้าเพื่อให้ไม่ยึดถือ 
ทั้งแนะนำจี้ไชให้ฝึกปรือ 
บางหน้าคือครูร้ายไล่โง่งม 

 กว่าจะรู้				
 4908    41    0