เพียงหนึ่งห้วงเวลาได้มาพบ ก่อนฉากจบลบเลือนสะเทือนไหว ต้องหนาวเหน็บเจ็บช้ำระกำใจ สิ้นเยื่อใยไมตรีเคยมีมา แต่เมื่อสายลมหวนพัดทวนกลับ โอบประทับรับขวัญอันโหยหา ในวูบหนึ่งซาบซึ้งตรึงวิญญา แต่เวลามาพรากเราจากกัน จึงจำปล่อยอารมณ์เหมือนจมปลัก ให้ความรักหัวเราะอย่างเยาะหยัน ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวเปลี่ยวชีวัน สายสัมพันธ์จึงหยุดสะดุดลง เพียงสายลมพัดหวนทวนมาใหม่ พร้อมเยื่อใยด่ำดื่มมิลืมหลง มันตอกย้ำซ้ำซากไม่อาจปลง เขายังคงอยู่ในหัวใจเรา
2541
11
0
หน้าส่วนตัว
