อัลมิตรา
๑.
..๏ บึงหนองคลองงวดให้.........แตกระแหง
ผงฝุ่นปนดินแดง...................ตลบฟุ้ง
ลมระอุพัดรุนแรง....................ผ่าวผ่าน
ยังจิตพลันหวาดสะดุ้ง.............สิ่งร้ายหมายเยือน ฯ
๒.
..๏ วัวควายรายรอบล้วน.........หิวกระหาย
มวลหมู่สัตว์มากมาย..............อ่อนล้า
หนองบึงซึ่งกลับกลาย............แห้งผาก
ฤๅเทพบนเมืองฟ้า..................สาปให้กรรมหนุน ฯ
๓.
..๏ ชีวิตคนสัตว์ต้อง...............ตรอมตรม
ชวนสลดทุกข์ระทม...............อกไข้
เดินตากแดดตากลม.............แสนหม่น- หมองเฮย
พืชผักต่างเกรียมไหม้.............หมดสิ้นประดาตัว ฯ
๔.
..๏ ชาวนาพาร่างไร้............
8232
28
0
หน้าส่วนตัว
