หากฉันเป็นดั่งนกในนภา
คงจะกล้าบินถลาอย่างสุขสม
ไม่ต้องกลัวว่าจะมีภัยจากลม
เพราะก้มลงร่อนถลาสู่พื้นดิน
เมื่อลงไปตกใจแทบเป็นบ้า
มองขึ้นฟ้าตาถลนเพราะหัวทิ่ม
เหตุใดหนาจึงต้องตายบนพื้นดิน
ไฉนไม่สิ้นบนฟ้าตามเกิดมา
ญาติพี่น้องของฉันส่วนใหญ่แล้ว
มักจะตายแคล้วคลาดอยู่บนฟ้า
หรือไม่ก็ถูกฟ้าสั่งลงมา
ให้