คิดถึง หวึ่งลาดพร้าว (ลูกแม่ ) เจ้าจากนาบ้านนานเนิ่น ย่ำเดินระวังนะลูกจ๋า ห่างอกแม่หวั่นพรั่นอุรา จงว่าแม่คอยเจ้าน้อยเยือน ยามฝนพร่ำฟ้าคราหนาว มองดาวพราวผ่านต้านลมเลื่อน คราใดใจเจ้าเล่าสะเทือน มองเดือนเหมือนแม่ดูแลนา ห่มฟ้าอ้างว้างกว่าไกล ใจเขาเหมือนบ้านเฮาไหมหนา ยามใดอ่อนแรงโรยรา จงคิดว่าแม่รอเป็นแรงใจ กลับบ้านเฮาเนาว์สงกรานต์ที่บ้านเกิด ฟ้าเปิดแต้มสีที่หลงใหล ทุกคนรอเจ้ามาอย่าช้าไว จงมาเป็นประทีปชัยให้ทุ่งนา
2620
0
0
หน้าส่วนตัว
