พู่กันของหูกวาง
รู้สึกอบอุ่นอยู่ลึก ลึก ภายใน
เพียงสัมผัสความอบอุ่นจากใจ ในวันเหงา
เธอเข้ามาทำให้ความทุกข์ของฉัน บรรเทา
พัดวีความร้อนรุ่มที่รุมเร้าให้หมดไป
นานแล้วที่ฉันไม่ได้รู้สึกอย่างนี้
นานแล้วที่ความรู้สึกดีดี ได้ห่างหาย
นานแล้วที่ไม่มีใครเคียงข้างกาย
นานเหลือเกินกว่าจะพบใคร..ซักคน
และแม้เวลาจะทำให้ฉันเจ็บ
ฉันก็ยังเก็บหัวใจ..ดั้นด้นไปทุกแห่งหน
มาถึงวันที่พบเธอ..ฉันเพ้อมากล้น
ขอบคุณฟ้าเบื้องบน..ที่ทำให้เราพบกัน
อย่างไรก็ตามในความรู้สึกเหล่านี้
ก็ยังมีความจำเป็นบางสิ่งขวางกั้น
ยากเกินจะเข้าใจ..ไม่ง่ายที่จะยอมรับมัน
ก็คือความต่างระหว่างความฝัน ชนชั้น และแต่ละวันของเรา
เขาไม่รู้ว่าเรื
1115
10
0
หน้าส่วนตัว
