กุ้งหนามแดง
แม้สิ้นหวังรั้งหวลกับมวลรัก
โปรดตระหนักค่าตนบนความหวัง
อย่าทดท้ออ่อนเพลียเสียกำลัง
ลืมความหลังเสียเถิดจงเปิดใจ
เพียงอารมณ์บ่มใจให้เจ็บปวด
ทนร้าวรวดหม่นหมองไม่ผ่องใส
เฝ้าหลงคืนวิลาสผิดพลาดไป
โปรดอภัยให้กันเรื่องวันวาน
ลืมอดีตปัจจุบันแปรผันจิต
เลิกตะขิดตะขวงทรวงเผาผลาญ
เคยกำสรวลหมองไหม้ในดวงมาลย์
จงประหารด้วยใจเลิกใยดี
คงไม่หวนกลับทางเป็นอย่างเก่า
จงยึดเอาทางธรรมนำวิถี
ความสงบครองใจฆ่าไพรี
รักโลภมีโกรธหลงคงไกลตัว
ไม่เป็นไรอ่อนไหวในครั้งก่อน
อย่าเก็บซ่อนเอาไว้ให้ปวดหัว
เพียงยอมรับแล้วทิ้งไปไม่เมามัว
อย่านึกกลัวความเดียวดายบนสายธรรม..
..