โอเลี้ยง
น้ำค้างกระทบเสนาะระนาว
เปาะ แปะกราวเสมือนดล
พาจิตสงบขณะฉงน
สติหยุดระคายคอย
กลางดึกผะผ่าวกระแซะวะไหว
อุระไกลระรื่นสอย
เงาห่วงกระหน่ำ ณ ลุปะปรอย
ฤหทัยสะอื้นออ
คนคอยไฉน บ่ ลุเฉลียว
สิ ปะเปลี่ยวประจักษ์รอ
ใครหนอถวิลริเพาะกะกรอ
เลาะเลาะร้อนกระจายกวน
ไม้ดอกระรวยขษณะวน
กระจะจนละม้ายชวน
เผลอห่างสะอื้นกระบิปริครวญ
ระอุอกมลายพลัน
รวยรินผกาวสนะอิ่ม
ปะเหลาะยิ้มกระพือสรรค์
น้ำค้างเกาะกลิ้งกษณะพัน
รติมาเสนอเพลิน
น้ำค้างเพาะเพลงสวนะมนต์
ชนะลนทะท้อเทิน
สูงต่ำวะหวิววิจลเหิน
สิรเริ่มสะพรั่งพร
เศร้าหายผสานสมถะเวียน
ประลุเปลี่ยนวิเวกหลอน
จิตหลั่นสะกัดตมขจร
ตนุเริงเขษมครอ