น้ำแข็งไส
อยู่เพียงลำพังกับข้างกายที่ว่างเปล่า
หนทางข้างหน้าช่างเหน็บหนาวเกินจะทนไหว
ไม่ใช่แค่กายที่หนาวสั่น แต่มันส่งผ่านไปถึงหัวใจ
จะมีบ้างไหมใคร? .. ที่ห่วงใย แคร์กัน
เพียงแค่คิด .. พรุ่งนี้เราอาจไม่เหมือนเดิม
ท่าทีเธออาจห่างเหิน หมางเมิน ก็ทนไม่ไหว
หมดสิ้นเรี่ยวแรงจะก้าวเดินฝ่าลมหนาว .. ต่อไป
นั่งกอดเข่าร้องไห้ .. ตรงนั้น .. ไม่ขอลืมเธอ
ยังคงนึกถึงมือนุ่มที่เคยซับน้ำตา
ไหล่ที่เคยซบอิงยามเหนื่อยล้า อยู่ที่ไหน
อ้อมแขนที่เคยหนุนนอน ยังไม่ลืมเลือนไปไกล
ย้ำชัด - ชัด สักคำได้ไหม? วันนี้ฉันคือใครสำหรับ .. หัวใจของเธอ