ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
ฉันเพิ่งกลับจากโรงพยาบาลบ้า รักษาอาการบ้า ประสาทแตก....................
แหกคอก อย่างคนวิกลจริต และคนโซ ขี้โรค ............
พร้อมๆกันกับการรักษาตัวในห้อง ไอ ซี ยู คราวเดียวไปพร้อมๆกัน
นั่นแหละ เพื่อนแท้ เพื่อนรักทั้งสองของฉัน....มันไม่มีวันทิ้งฉัน
ฉันอยู่ข้างๆ สมรภูมิ สนามรบ...........หากเป็นไปได้ ฉันจะไปตายที่นั่น
คล้ายเป็นวัฒนธรรม ประเพณี งานเฉลิมฉลองยิ่งใหญ่ทุกวัน
จุด.......แต่ไม่ใช่พลุ หากแต่เป็น......อะไรที่ไม่อยากพูดถึง
อย่างน้อยดีกว่าเกิดมาชีวิตนึงเปลืองเปล่าประโยชน์......................
โดยหาสาระ อะไรไม่ได้เลย
ก้อนดิน ก้อนหนึ่ง เล็
หน้าส่วนตัว
2071
2
0
