เสียงหรีดหริ่งเรไรซร้องร้องประสาน ราตรีกาลดาวกระจ่างกลางเวหา สายลมโชยโรยระรื่นชื่นอุรา โสมส่องหล้านภาพราวสกาวนวล ธรรมชาติยามราตรีมีมนต์ขลัง เสียงลมสั่งพัดกระโชกวิโยคหวล เสียงหริ่งหรีดเรไรร้องก้องรัญจวน คิดถึงนวลคนที่รักเขาจากไกล มองเวหาฟ้าสว่างที่กลางหาว มองดวงดาวเดือนเด่นเห็นสุกใส มองภูเขาลำเนาป่าพนาไพร หริ่งเรไรวิหคซร้องร้องเรียกกัน มองดูห้องหอเราเศร้าดวงจิต เพร