ดาวอังคาs
ลอยม้วนตัวขมัวดำก่ำขอบฟ้า
ฤทธิกล้าอัสนีที่กำแหง
พระพายพวยพัดโชกลมโบกแรง
เดชสำแดงแห่งพลังพร้อมพังภินท์
เจ้ายางยูงหักโยนโค่นหมดท่า
เชี่ยวกรากบ้าพาย-พากระแสสินธุ์
กระต่ายขาววิ่งอ้าวเข้าโพรงดิน
ผีเสื้อยับปีกวิ่นดิ้นแดวาย
อสนีขยี้เปิงเป็นเพลิงเผา
ช่างน่าเศร้าลูกนกตกรังหาย
คะเคียนล้มทั้งยืนบ่ฝืนกาย
ควันกระจายคลุ้งรับกับสายลม
ภูเขาหินดินดอนถอนหายใจ
มวลดอกไม้ย่อยยับราบทับถม
เหลือเพียงซากหักเฉาร้าวระบม
ริ้วแรงคมธรรมชาติบาดป่าไพร
เสียงคำรามห่ามเหิมเริ่มเบาจาง
แสงสว่างพร่างมาฟ้าสดใส
กระรอกโผล่คอชูดูดีใจ
พลิกฟื้นไข้ในพนาไม่ช้านาน
ความสงบแผ่ขยายรายรอบป่า
หลังฝนซาฟ้าซ่อนความอ่