ทอดตามอง ท้องฟ้า เวลาดึก ชวนให้นึก ถึงคราว รักเราสอง เคยพรอดพร่ำ สัญญาไว้ ร่วมใจปอง เป็นเจ้าของ กันและกัน ทุกวันคืน ห้วงภวังค์ ล้ำลึก รู้สึกได้ กรุ่นกลิ่นไอ ความรัก ยากหักฝืน ต่างประสาน กอดประสม จนกลมกลืน จวบยามตื่น ยังเฝ้าคลอ พนอกาย พิศวาส เมื่อใจ ให้หวนคิด มางำจิต ครอบใจ ได้เหลือหลาย จากสองสิ่ง ทุกอนู รับรู้กลาย จนสลาย เป็นหนึ่งเดียว เกลียวสัมพันธ์ บัดนี้รัก สิ้นไป ได้รู้สึก ในสำนึก ยังผวา คราไหวหวั่น ยามราตรี มองฟ้าไกล ใจรำพัน สะอื้นอั้น ครั้งสมมาตร พิศวาสครอง
2270
19
0
หน้าส่วนตัว
