เส้นสองเส้นทอดยาวไร้จุดหมาย ขีดให้เคียงคู่ข้างกายไม่สุดสิ้น ทอดยาวไปสุดขอบฟ้าสุดแผ่นดิน ไม่เคยหยุดมาแอบอิงแนบชิดกัน เส้นสองเส้นดังเช่นเราทั้งสอง ฉันทำได้เพียงเฝ้ามองอย่างไหวหวั่น กลัวเหลือเกินกลัวจะมีสักวัน เส้นที่เคยเคียงกันเปลี่ยนทิศทาง เป็นได้เพียงเส้นขนานคู่กันไป ยังดีกว่าให้เธอไปไกลห่าง เราคงไม่บรรจบกันที่ปลายทาง ในวันนี้ขอเคียงข้างเธอก็พอ