ช่างน่าแปลกใจนักเรื่องรักใคร่ จากคนไกลก็ใกล้ดังใจฝัน จากคนใกล้ก็กลับกลายไกลจากกัน ทุกคืนวันโลกเปลี่ยนดูเวียนวน คนรักกันถึงอยู่ไกลไม่เศร้าโศก ถึงสุดโลกข้ามฟ้าน่าฉงน คนชังกันนั่งชิดติดกายตน ก็เหมือนคนไกลห่างต่างดินแดน เช่นดังฉันและเธอที่เพ้อพร่ำ ฝากลำนำมอบให้ถึงไกลแสน ยิ่งเนิ่นนานมั่นรักไม่คลอนแคลน ดังเหมือนแม้นอยู่ชิดสนิทกาย ระยะทางถึงจะไกลไม่คิดหวั่น กาลเวลาถึงต่างกันสิ้นความหมาย รักเรามั่นกั้นเวลามาท้าทาย รักไม่คลายข้ามฟ้ามาแนบทรวง ................................................