ประทาน
สามชีวา..อาศัย..ในหมู่บ้าน
แสนกันดาน..ยากไร้..ให้หม่นหมอง
เช่าที่นา..ทำกิน..เหงื่อรินนอง
เพียงประคอง..ชีพนี้..มิให้จม
มีหลายครา..ประสบ..พบซ้ำซ้ำ
หรือเพราะกรรม..พาไป..ให้สบสม
บางปีแล้ง..ข้าวตาย..ให้อกตรม
บางปีล่ม..น้ำหลาก..มากเกินไป
ชีวิตพ่อ..กับแม่..แม้ลำบาก
ทนทุกข์ยาก..เพื่อลูก..ปลูกฝังให้
จึงคิดวาง..อนาคต..กำหนดไกล
หวังลูกได้..เล่าเรียน..เพียรวิชา
เมื่อลูกชาย..จบจาก..ภาคบังคับ
หวังขยับ..ลูกให้..ได้ศึกษา
ถึงระดับ..มัธยม..บ่มตำรา
แต่ก็พ่าย..ชะตา..กฎฟ้าดิน
ค่ำคืนหนึ่ง..กำนัน..ท่านผู้ใหญ่
มาเกณฑ์ให้..ไปงัด..ปราสาทหิน
พ่อถูกป้าย..ความผิด..ติดมลทิน
พ่อจึงดิ้น..ไม่หลุด..ส