ทะเลดาว
ไม่ว่าเธอจะอยู่ตรงไหนของปลายฟ้า
เธอยังคงคือศรัทธาแห่งใจฉัน
เธอเปลี่ยนไป..หาทำลายความผูกพัน
เธอกำหนดส่วนตัวฉัน..ต้องยอมรับ
ในเสียงเงียบที่เย็นเฉียบคือหัวใจ
ให้หยุดฝันที่มากมายแล้วหวนกลับ
สู่เส้นทางที่เดียวดายเกินใจรับ
อ้างว้างนับต่อจากนี้มีเพียงเงา
บอกหัวใจบันทึกไว้สิ่งสวยงาม
เก็บถ้อยความสรรพเสียงเพียงว่างเปล่า
เก็บนิยามระวิบวามแห่งเรื่องราว
ให้โอบกอดดวงใจเรายามร้าวรอน
ฉันละเมอเพ้อฝันไกลไปลำพัง
เกินยื้อรั้งหวังมลาย..เกินไถ่ถอน
เธอตัดสิ้นแล้วเยื่อใยไม่อาทร
ฉันสะท้อนอาวรณ์นักจำพรากไกล
ถึงหัวใจในตอนนี้เหมือนเข้มแข็ง
รู้บ้างไหมไร้เรี่ยวแรงเกินคำไข
เงียบสน
893
9
0
หน้าส่วนตัว
