ราชิกา
กวีรจน์ พจนาท เป็นศาสตร์ศิลป์
ให้ยลยิน ร้อยคำ นำอักษร
สื่อด้วยใจ ให้เห็น เป็นกานท์กลอน
ถ้อยสุนทร มธุรส บทกวี
อันกฏเกณฑ์ กำหนดไว้ ให้มีอยู่
หมั่นเรียนรู้ ฝึกไว้ ในศักดิ์ศรี
วรรณกรรม หวานล้ำ คำวาที
จะต้องมี พื้นฐาน กานท์บทกลอน
สื่อเรียงร้อย ถ้อยคำ นำเสนอ
เพื่อให้เธอ ซึ้งใจ ในอักษร
จินตนาการ ความคิด จิตสุนทร
มิคลายคลอน คือศิลป์ จินตนา
วรรณกรรม นำทาง สร้างความฝัน
สื่อสัมพันธ์ ตรองดู ให้รู้หนา
เปิดหทัย ให้กว้าง ทางมรรคา
เปิดดวงตา ที่สาม งามด้วยใจ
ปรัชญากลอน สอนแสดง แฝงแนวคิด
ควรพินิจ ศาสตร์และศิลป์ ที่สดใส
อยู่ที่เรา จะเลือกทำ ในสิ่งใด