หน้าส่วนตัว
แตกเนื้อสาวคราวนี้หนูหนีแม่
เซ็งเต็มแก่กฎระเบียบเบื่อเรียบร้อย
สิบแปดปีที่หนูทนก่นรอคอย
เพื่อปลดปล่อยอิสระภาพอาบเสรี
โผโบยบินสู่ถิ่นกว้างอย่างฝันใฝ่
ทำตามใจมุ่งมั่นฉันหนึ่งนี่
หลงระเริงเพลิงร้อนหนอนโลกีย์
ลืมศักดิ์ศรีคำสอนก่อนเก่ามา
เหมือนลูกนกหัดบินสู่ถิ่นใหม่
เจอะพรานไพรใจร้ายหมายเข่นฆ่า
เอาเนื้อหนังเป็นอาหารแกล้มแต้มสุรา
อย่าหมายว่าเขาเมตตาและปรานี
มารู้สึกสำนึกผิดคิดก็สาย
บทสุดท้ายอับอายพ่ายหน่ายหนี
ใจก็เจ็บเหน็บร้าวคาวราคี
เหตุครั้งนี้นะใครผิดคิดตรองดู.
1851
5
0
