พิมพ์แก้ว
อ่อนแรงอ่อนใจอ่อนล้า
หมดหวังหมดศรัทธาต่อสิ่งไหน
ริบหรี่เต็มทีแล้วกำลังใจ
จะก้าวเดินต่อไปเพื่ออะไรกัน
ผิดหวังเรื่อยมาชีวิต
ถูกผิดเรียนรู้สั่งสม
กี่คราวชีวิตระทม
อับจนขัดสนเงินทอง
อับอายต่ำต้อยวาสนา
เพื่อนฝูงคบมาหนีหาย
หายากเพื่อนแท้เพื่อนตาย
ไร้ใครอยู่ไปคนเดียว
เดียวดายอ้างว้างสับสน
ทุกข์ทนจนอยู่หม่นหมอง
น้ำตาไหลรินเอ่อนอง
เพื่อนแท้ยามต้องอยู่เดียว
ไม่เปลี่ยวไม่เหงาไม่เศร้า
ขาดเขาเราอยู่ได้หนา
ไร้เพื่อนไร้รักศักดินา
ยังศักดิ์ศรีเกิดมาเป็นคน
ทนทนทนทนทนไว้
เจ็บปวดเจ็บใจไม่บ่น
วันนี้เราพ่ายแพ้อับจน
สักวันผู้คนเชิดชู
1649
5
0
หน้าส่วนตัว
