ดอกบัว
ไม่มีฟ้าดาวพระจันทร์เพื่อฝันถึง
เหมือนคนปลีกวิเวกอุเบกขา
สรรพสิ่งยาวนานที่ผ่านมา
ถึงเวลาย่อมดับหรือลับไป
เพียงวันนี้มีลมหายใจอยู่
ต้องต่อสู้โชคชะตาอย่าอ่อนไหว
ชนะแพ้บ่งชี้กันที่ใจ
อยู่ที่ใครเข้มแข็งแสดงเป็น
สิ่งปรุงแต่งใดใดในโลกนี้
ดูให้ดีเวียนไปมองไม่เห็น
เหมือนชีวิตของคนเมื่อวายปาน
ย่อมสลายไปตามกาลเวลา
มาตั้งจิตคิดสร้างกุศลไว้
เพื่อนำไปติดตัวสู่ภพหน้า
ภพต่อไปไม่รู้โชคชะตา
จงรีบมาสร้างสมผลนำไป
สร้างไว้เถอะไม่สายที่จะทำ
ผลของกรรมความดีมีเก็บไว้
ความรู้สึกของใจสุขสบาย
ผลสุดท้ายให้ลูกหลานได้เจริญ