โอเลี้ยง
ม่านหมอง ส่องเศร้า ผะเผาผ่าว
ริ้วรอย กร่อยก้าว ระร้าวร่าย
วันหวาน ผ่านเพลิน จนเกินกราย
เปล่าเปลี่ยว เดียวดาย เหมือนปรายปรอย
เคยเคลิ้ม เสริมสุข ระรุกรื่น
นัยนำ ฉ่ำชื่น คิดฟื้นฝอย
รักหลอน ต้อนติด จนคิดคอย
คืนค่ำ ร่ำรอย ทยอยย้ำ
แล้วรอย สร้อยเศร้า ไยเผาภักดิ์
ฉุดช่วง หวงหัก ชงักหงำ
ให้โหย โรยรอน เข้าต้อนตำ
เหมือนไม่ ได้ด่ำ จนจำจม
หนาวหนอ กอกลิ่น รวยรินร้าง
วะไหว ไข้คราง หมดทางถม
เหว่ว้า พร่าพลิ้ว ปันปลิวปม
ตรมตื่น คืนขม ระดมดาย
บนบ่อ หล่อร้าง หมดฟางฝัน
ปลุกเปลี่ยน เวียนหวั่น เข้าสรรค์สาย
ขมขม พรมพิษ สะกิดกราย
วายวัก ปักปลาย จนถ่ายท้อ
พจน์เพรง เปล่งปร่า ประสาทรุด